Weblog

Dag 6 – Rust

Dag 6 – Rust

Gisteravond een wereldstek gevonden in een beekdalletje bij Longpeak (circa 5 km ten zuiden van Hartland Point), na opnieuw een stralend mooie dag waarin ik behalve veel gelopen, ook om de 2 uur de benen even rust gaf, soms zomaar om me heen kijkend over zee, maar ook met een vers gezet bakkie koffie, met scones in het drukke Bude (zoveel mensen opeens...), prachtige grillige kustroute, op & neer en op & neer zo weer 1500-2000 hoogtemeters erbij, tegen vijf uur compleet leeg, toen maar vast potje (puree met Bifi) gekookt, daarna weer helemaal 'fris' en nog stukkie door in het mooiste avondlicht...

» Lees dit blog

Dag 5 – Loslaten

Dag 5 – Loslaten

Een grote reis kan grote zorgen geven (die overwegend neerkomen op het thema 'straks haal ik het niet') maar dat getob was niet het doel van de reis en helpt ook eigenlijk niet. Toch kan me 's nachts als ik in het donker buiten lig, de twijfel besluipen (zelfs na zo'n magische KleineDingenDag). Dan trekt m'n achillesaanhechting (doet 'ie al jaren en kon er evengoed aardig wat mee doen) en denk ik toch: binnenkort is het misschien afgelopen vanwege dat je lichaam nee zegt... De kunst is los te laten. Als me dat lukt, ben ik meteen meer ontspannen (ook goed voor de spieren) en blijft alles veel...

» Lees dit blog

Dag 4 – Kleine dingen

Dag 4 – Kleine dingen

Gisteren 57 km afgelegd, tegen het eind van de dag kwam ik bij Wadebridge en net daar voorbij heb ik op een camping mn bivakzak uitgerold. Prioriteit 1 is mn spieren soepel houden (warme douche, zeep heb ik niet mee maar als massage is het ook perfect). Best moe toen ik ging slapen, maar vanmorgen had ik er weer zin in. Hoe kon het ook anders met zo'n stralende dag vol kleine zegeningen:leeuwerikken in het veld (route ging stuk landinwaarts), sleutelbloemen langs het pad, de oude man die me ongevraagd de weg wees toen ik bij een vaag Public Footpath op de kaart keek, de blote-voeten-in-de-beek-pauze...

» Lees dit blog

Dag 3 – All day breakfast

Dag 3 – All day breakfast

Gisteren ruim 50 km gebuffeld bij windkracht 7/8, op de kliffen kon je nauwelijks blijven staan (maar de wind duwde me gelukkig bergop), door het vele corrigeren tijdens het rennen kreeg ik behoorlijke zere bovenbeenspieren, alleen rechts; rug ook wat stram, gelukkig conditioneel alles wel prima. Evengoed ben ik wel zorgwekkend langzaam, dwz ik ren bijna alles maar het is erg veel stijgen en dalen (en stijgen=wandelen), ik was 11 uur onderweg waarvan maar 2 pauzes (lees: eten!). Dat het rotsig, modderig offroad is, vreet natuurlijk ook tijd, plus die 8 kg op mn rug... Besloten bij te komen in Youthhostel...

» Lees dit blog

Dag 2 – Doorbijten

Dag 2 – Doorbijten

Beetje brak opgestaan, harde wind en regen hielden me lang wakker, duidelijk nog niet echt gewend... Combinatie tarp en bivakzak vooralsnog niet ideaal in dit open terrein, in elk geval nu al geen kurkdroge slaapzak meer... Urenlang in grijze mistregen over stranden en bovenlangs kliffen gelopen, gelukkig de harde wind achter. Het is mooi hier, verlaten zo langs de kust. Maar als ik heel, heel eerlijk ben , dan lijkt op een dag als deze dit hele plan eigenlijk best wel groot... Zelfs de 53 km die ik voor vandaag gepland heb. Doorzetten dus, ook dat hoort er natuurlijk bij, al had het best een beetje...

» Lees dit blog

Dag 1 – Start!

Dag 1 – Start!

Ik sta aan de start! Het is droog, wind in de rug en af en toe zelfs zon! Een rustig begin vandaag, slechts 35 km wil ik lopen tot ik een mooie stille landpunt tegenkom om kamp te maken. De Southwest Coast Trail is een schitterend slingerpad bovenlangs kliffen, tussen bloeiende (zalig zoet geurende) brem door en via zandbaaien. Land's End is het meest zuidwestelijke puntje van Cornwall; John o' Groats - of eigenlijk Duncansby Head - het meest noordoostelijke; daartussen strekt zich 1349 km over de weg of ruim 2000 km offroad. Sinds de broers John en Robert Naylor in 1871 voor het eerst van het ene eind...

» Lees dit blog

Vertrek

Vertrek

Vertrekken is de grootste drempel van de reis. Zo voelt het in elk geval als ik Frank en Herschel knuffel en dan de trein instap. De lange treinreis (vertrek Uitgeest om 05.14, aankomst Penzance 20.28) is overgangstijd. Leren loslaten. Focussen, verheugen, vooruitzien. Hoeveel ik ook getraind heb en hoelang ook voorbereid, de reis die voor me ligt is onzeker, ik heb geen idee hoe 2000 km te voet voelt. Maar morgen loop ik, rugzak om, wind in de rug en neus noordwaarts - en dat is concreet, vertrouwd. Niet te ver vooruit kijken dus, kleine stappen maken het plan niet alleen logisch maar houden het vooral...

» Lees dit blog

Het dilemma van de reiziger

Het dilemma van de reiziger

De diverse weekpakketjes zijn verzonden (naar campings verspreid door de UK die ik vooraf om toestemming vroeg), het rugzakje staat ingepakt te wachten en ogenschijnlijk hoef ik niet zoveel meer voor het tijd is te vertrekken. Hoe kan het dan dat deze laatste dagen zo razendsnel voorbij vliegen, als los zand uit mijn hand glippen? Eigenlijk weet ik het wel. De kop in het zand houding. Kop omlaag: 'ik ben er even niet, of juist wél, ik ga niet weg, nog niet'. Om dan bij het kop-omhoog heffen tot de conclusie te komen dat de wereld toch stiekem verder gedraaid is. Ik verheug me, het is spannend,...

» Lees dit blog

Mijn route

Mijn route

Het route-recept is eenvoudig: de mooiste offroad-route van zuid naar noord uitstippelen. Via stukjes van de South West Coast Trail, Offa's Dyke Path, Pennine Way, Cumbria Way, Hadrian's Wall en Southern Upland Way naar de West Highland Way. Eenmaal in Schotland bij Loch Lomond kies ik vnl voor eigen routes via lege dalen en mooie toppen. In detail: -Vanaf Land's End volg ik de South West Coast Trail tot aan Barnstaple. Dan zit ik op dag 5, 255 km en 4300 hm verderop. -Vanaf Barnstaple via stukjes Macmillan Way West en Coleridge Way over Exmoor, de Brendon Hills en de Quantocks naar...

» Lees dit blog

Trainingstijd

  • 18 februari 2013
Trainingstijd

Trainen is zorgen dat je straks net zo kunt genieten als nu. Ik heb geen idee hoe het is om 6 weken lang dagelijks circa 60 km af te leggen (met 1 wekelijkse rustdag). Soms voelen kortere trainingsdagen nu al zwaar maar komt dat niet vooral omdat er nu zoveel naast-het-trainen-te-doen is? Straks, eenmaal onderweg, is er ' alleen' het onderweg zijn... Zonder tijdsdruk, zonder deadlines. Maar hoe weet ik dat ik genoeg doe in mijn trainingen, of juist niet veel te veel? Voor deze laatste maanden vroeg ik trainingsadvies aan ultraloopcoach Mark de Boer waarbij bleek dat de factor 'rustige herstelweek'...

» Lees dit blog