Weblog

De 3dubbele paradox van het reizen

De 3dubbele paradox van het reizen

Gevoelens over wie je achterlaat. Gedachten aan wat komen gaat. Genieten van wat is. Dit alles tegelijk, holderbolder rondrazend in je hoofd, net als de toegenomen drukte om je heen. Dát noem ik de driedubbele paradox van het reizen. Maar in mijn (veel te zware) handbagage heb ik daar dé oplossing voor. In de vorm van camera's en lenzen. Die heerlijke focus van de fotograaf - wat heb ik dáár een zin in! En dan helemaal van de náchtfotograaf. Of je wilt of niet, 's nachts móet je vertragen, ben je door de omstandigheden gedwongen terug te schakelen naar een lagere versnelling. Alles is pikzwart....

» Lees dit blog

Tromsø in januari – of: – Hoe donker is donker?

Tromsø in januari – of: – Hoe donker is donker?

Nog niet zo lang geleden bouwden we stenen torens om de sterren van dichterbij te bekijken. We meenden dat die onheilspellend groene lichtstralen dansende zielen waren. Dat de aarde het middelpunt van het heelal was. Wat hebben we veel denkbeelden opgegeven. En wat weten we - dankzij sterrenkundigen als Hubble - inmiddels ontzaglijk veel. Wat we boven alles te weten zijn gekomen is dat wij - inclusief die prachtige planeet die we bewonen - slechts een stofje in de hele kosmos zijn. Dus eigenlijk dat we niks weten. En dát besef, dat gevoel, dáár gaat het me om. Want alleen dan ontstaat ruimte...

» Lees dit blog

Solo Trailrun avontuur – GR20 zuid

  • 18 september 2015
Solo Trailrun avontuur – GR20 zuid

Na Vizzavone lijkt een ander soort route begonnen. Slingerpaadjes langs dicht beboste hellingen. Ineens kan ik uren achtereen rennen. Hagedissen - groen, grijs, klein en groot -  schieten haastig voor mijn voeten weg. Met regelmaat passeer ik hele groepen wandelaars. Over en weer volgt gebonjour, waarna de hete stilte van de Corsicaanse middag weer overheerst. Via Capannelle arriveer ik bij Col de Verde. Het loopt inmiddels tegen zevenen. Binnen in het gemoedelijke restaurantje bestel ik zoals gebruikelijk chips en Cola. Even een tienminutenpauze. Bij de open haard staat een oude baas grote...

» Lees dit blog

solo trailrun avontuur – GR20 noord

  • 16 september 2015
solo trailrun avontuur – GR20 noord

Het is drukkend warm, het zweet drupt van mijn gezicht al ben ik nog geen vijf minuten onderweg. Maquis, aarde en keien dichtbij. Zee en terracotta daken verder beneden me. Raar gevoel nu echt begonnen te zijn. De drukte van vliegtuig, trein en taxi is voorbij maar de chaos ervan ruist nog na in mijn lijf. Mijn benen dragen me omhoog, mijn rugzakje is licht, maar als je hart niet meewerkt is lichtvoetigheid onmogelijk. Het kost tijd om echt te landen, te aarden. Intussen gewoon maar doorgaan. Landen is luxe, lopen is noodzaak. Mijn stokken tikken op de stenen. Verder nauwelijks geluid. De eerste...

» Lees dit blog

Solo Trailrun Avontuur: Corsica’s GR20 – De Paklijst

  • 6 september 2015
Solo Trailrun Avontuur: Corsica’s GR20 – De Paklijst

Woensdag vertrek ik naar Corsica. Mijn spullen liggen klaar, de rugzak weegt 4 kilo en hier is de paklijst: paklijst GR20. Die lichte rugzak heeft natuurlijk alles te maken met het zware alpiene terrein, het ultralange lopen, de grote afstanden en het vele stijgen en dalen in veelal technisch terrein. Die lichte rugzak betekent ook een aantal keuzes omtrent de tactiek. Zo heb ik alleen noodproviand mee. In principe koop ik namelijk eten bij een hut, tot aan de volgende hut of die erna. Maar omdat je nooit zeker weet wat en of je er iets krijgt, heb ik een kleine voorraad mee waarmee ik lang vooruit...

» Lees dit blog

Rondane-reportage: nog éven…

  • 26 augustus 2015
Rondane-reportage: nog éven…

Nog éven. Dat gevoel van zo vreselijk graag weer in je eigen bed willen liggen, je vrienden weer willen omarmen - maar tegelijk nog éven hierbuiten en hierboven willen blijven. Nog even afgesloten van de wifi-wereld. Dat gevoel van dat-je-'s avonds-na-een-lange-dag-in-de-bergen-met-je-nog-na-gloeiende-kop-een-blog-zit-uit-te-tikken-op-je-iPhone-die-op-dat-moment-alleen-kan-opslaan-en-niet-verzenden. Dat gevoel van nog-één-bakkie-Solbærtoddy-dan. Nog even de tent uit dan. Nog even naar die magische stenen kijken. Natuurlijk heb ik zin in de lange douche straks in het Rondane Høyfjellshotel....

» Lees dit blog

Reportage-Rondane: steentijd

  • 25 augustus 2015
Reportage-Rondane: steentijd

Dat immense gletsjers hier de stenen schuurden, is alweer een tijdje terug. Nog veel langer terug, werden diezelfde stenen omhoog gestulpt bij krachten waarvan ik me geen voorstelling kan maken. Maar die stenen zijn wél mijn realiteit: ik loop erover en ik slaap ertussen. Soms vormen ze een belemmering (van een afstandje zien ze er top uit, die Rondane-pieken, maar ga er maar eens op staan... Eén en al wankele steenblokken...), soms zijn ze een hulp (mijn statiefje viel uiteen dus nu stapel ik stenen als camerasteun). Soms jagen die stenen me angst aan ("ik mag hier geen been breken"), soms geven...

» Lees dit blog

Rondane-reportage: geluk

Rondane-reportage: geluk

Niets zo subjectief als de beleving van geluk. Voor mij zijn bergen in elk geval een vaak terugkerende factor. Gek eigenlijk. Gewoon een stapel stenen, zij het altijd weer anders gerangschikt. Ruig, mooi, lelijk, zwaar - ze halen je gevoelens overhoop. Vaak trekken ze me uit m'n comfortzone en realiseer ik me pas dagen erna hoe gaaf het toch misschien wel was. Maar er zijn ook momenten, er zijn ook plekken - dat alles om je heen zich open vouwt, laat lezen als een boek dat je nooit meer weg wilt leggen. Vandaag is zo'n dag. Rondane is zo'n gebied.

» Lees dit blog

Het land van de Ronde Bergen

Het land van de Ronde Bergen

Het was in het land van de Ronde Bergen dat Henrik Ibsen zijn toneelstuk over Peer Gynt bedacht. Rondane met zijn 580 vierkante km en zijn 10 toppen boven de 2000 m is inmiddels een nationaal park. Al sinds 1962. Het eerste van Noorwegen. Eenderde van dit berggebied ligt in de alpiene zone en dat zie je. Berken kronkelen weliswaar nog welig langs het pad richting Peer Gynthytta, maar dat duurt niet lang meer. Boven de 1400 m wil hier alleen nog kortsmos groeien. Kun je saai noemen. Monotoon. Maar liever noem ik het een uitdaging. Om karigheid te omarmen. Om stilte in al zijn nuances te beluisteren....

» Lees dit blog

Reportage Rondane: wat gaat mee?

  • 13 augustus 2015
Reportage Rondane: wat gaat mee?

Volgende week ga ik in m'n eentje voor Op Pad een mooie trektocht in Rondane maken. Wildkamperen, hutten, tweeduizenders, watervallen en stenen, véél stenen. Stenen in alle vormen en maten. Oude stenen. Brokjes historie die me misschien het lopen zullen bemoeilijken maar die me de dimensies van de bergen - wat is oud als we het over miljoenen jaren hebben? - zullen bij brengen. WAT GAAT MEE DEZE KEER?   Buitenlagen van Bergans: Waterdicht, ademend jack & broek (Airojohka Jacket & Cecilie Pants, beiden van Dermizax-materiaal). Een dunne windstopper (Microlight Jacket). Een donsje...

» Lees dit blog