Expedities & Reizen

Het dilemma van de reiziger

Het dilemma van de reiziger

De diverse weekpakketjes zijn verzonden (naar campings verspreid door de UK die ik vooraf om toestemming vroeg), het rugzakje staat ingepakt te wachten en ogenschijnlijk hoef ik niet zoveel meer voor het tijd is te vertrekken. Hoe kan het dan dat deze laatste dagen zo razendsnel voorbij vliegen, als los zand uit mijn hand glippen? Eigenlijk weet ik het wel. De kop in het zand houding. Kop omlaag: 'ik ben er even niet, of juist wél, ik ga niet weg, nog niet'. Om dan bij het kop-omhoog heffen tot de conclusie te komen dat de wereld toch stiekem verder gedraaid is. Ik verheug me, het is spannend,...

» Lees dit blog

Mijn route

Mijn route

Het route-recept is eenvoudig: de mooiste offroad-route van zuid naar noord uitstippelen. Via stukjes van de South West Coast Trail, Offa's Dyke Path, Pennine Way, Cumbria Way, Hadrian's Wall en Southern Upland Way naar de West Highland Way. Eenmaal in Schotland bij Loch Lomond kies ik vnl voor eigen routes via lege dalen en mooie toppen. In detail: -Vanaf Land's End volg ik de South West Coast Trail tot aan Barnstaple. Dan zit ik op dag 5, 255 km en 4300 hm verderop. -Vanaf Barnstaple via stukjes Macmillan Way West en Coleridge Way over Exmoor, de Brendon Hills en de Quantocks naar...

» Lees dit blog

Trainingstijd

  • 18 februari 2013
Trainingstijd

Trainen is zorgen dat je straks net zo kunt genieten als nu. Ik heb geen idee hoe het is om 6 weken lang dagelijks circa 60 km af te leggen (met 1 wekelijkse rustdag). Soms voelen kortere trainingsdagen nu al zwaar maar komt dat niet vooral omdat er nu zoveel naast-het-trainen-te-doen is? Straks, eenmaal onderweg, is er ' alleen' het onderweg zijn... Zonder tijdsdruk, zonder deadlines. Maar hoe weet ik dat ik genoeg doe in mijn trainingen, of juist niet veel te veel? Voor deze laatste maanden vroeg ik trainingsadvies aan ultraloopcoach Mark de Boer waarbij bleek dat de factor 'rustige herstelweek'...

» Lees dit blog

Het plan voor RunningWild

Het plan voor RunningWild

Solo hardlopend door Groot-Brittannië. Offroad van Land´s End naar John ´O Groats, 2000 km, 6 weken. 60-80 kilometer per dag hardlopen (of iets minder als dat beter voelt...) Met slechts een rugzakje en minimale uitrusting. Geen supportcrew, stopwatch of massagetafel maar onderweg bivakkeren. Natuur als inspiratiebron ipv racedecor. Start en finish zijn slechts bakens die het onderweg zijn markeren. Niet zo snel maar zo MOOI mogelijk van zuid naar noord. "Lopen” schreef mijn grote voorbeeld ultraloop-pionier Jan Knippenberg, “is een manier van reizen waarbij geest en lichaam zich voortdurend...

» Lees dit blog

Reportage: Op bezoek bij de Sámi.

Reportage: Op bezoek bij de Sámi.

Je hebt van die plekken waar alles klopt: het uitzicht, het weer, je stemming. Waar je hart zomaar een sprongetje maakt. Alsof je middenin het werk van een grootmeester staat, de verf nog nat, het doek niet ingelijst. Toegegeven, die plekken zijn zeldzaam. Maar die keer in Zweeds Lapland was het goed raak. Zó raak zelfs dat ik niet naar huis wilde. Het was daarboven de delta van de Rapa-rivier bij Sarek Nationaal Park waar ik in alle volmaaktheid ineens besefte dat er iets ontbrak. De factor mens namelijk. Precies in deze delta waren allerlei offerplaatsen op de topografische kaart gemarkeerd,...

» Lees dit blog

Op ski’s door Zweeds-Lapland

Op ski’s door Zweeds-Lapland

In de periode februari-maart, ben ik samen met Herschel vanaf Fauske (noord-Noorwegen) door het Sulitjelma berggebied naar de Zweedse grens getrokken, per ski met pulka, en vandaar richting Kvikkjokk. Absoluut een prachtig wintergebied, maar wellicht beter met rugzak dan met pulka vanwege de bergen. Enorm genoten van het buitenzijn met Herschel samen. Verder was het in alle opzichten ene gedenkwaardige tocht... Deze tocht liep alles net even anders dan gepland. Om te beginnen had ik een te zware slee (voorraden voor een hele maand mee, ook voor de hond) waardoor ik in dat berggebied te weinig...

» Lees dit blog

Reportage: ‘Survival in de Yukon’

  • 20 augustus 2010
Reportage: ‘Survival in de Yukon’

“Have you wandered in the wilderness, The sagebrush desolation? Searched the vastness for something you have lost? Have you strung your soul to silence? Then for God’s sake go and do it. Hear the challenge, learn the lesson, pay the cost.” Yukon’s dichter Robert Service weet het mooi op te schrijven. Sommigen beweren zelfs: ‘té mooi’. In zekere zin zou je kunnen zeggen dat wij de proef op de som namen. Woekerende wilg grijpt me met zeiknatte klauwen. Venijnige zweepslagen slaan de laatste droge draad van mijn lijf. Nat en koud buk ik voor een handvol bessen – kraaiheide,...

» Lees dit blog

Dwars door de Yukon Territories

Dwars door de Yukon Territories

In het spoor van de goudzoekers uit 1898, vertrokken Frank, husky Herschel en ik vanuit Dyea in Alaska om de Chilkoot Trail te volgen (55 km, 1 week) tot aan de bronnen van de Yukon River, waar we net als die goudzoekers van toen, de Yukon River afvoeren (per Ally vouwkano) via Whitehorse naar Dawson City (1000 km, 3 weken). Vanaf daar volgden we ons eigen goud, zonder paden dwars door de Ogilvie Mountains in noordelijke richting naar Old Crow (400 km, 4 weken). Met nog 10 dagen te gaan, besloten we uiteindelijk om te keren en terug te lopen tot waar een bushplane ons kon oppikken. Inmiddels hadden...

» Lees dit blog

Thuis in de tuin!

Thuis in de tuin!

De witte wildernis van Jack London heb ik achter me gelaten en nu geniet ik intens van de warme voorjaarslucht en het uitbundige groen. Het is goed om vol herinneringen en dromend over nieuwe plannen, te beseffen dat ik nu werkelijk thuis gekomen ben. Gewoon in dit kleine knollenland. Want vrijheid en ruimte zitten niet alleen in wolvensporen maar vooral in je kop, van binnen. Ik moet vaak terugdenken aan de woorden van die Vuntut Gwichin schooljuf uit Old Crow, die de schooljeugd vol overgave leerde hoe je muskusrattenvallen zet, hoe je van sparrentakken een overlevingshut bouwt. “Technology...

» Lees dit blog

Toch een eigen husky?!

Toch een eigen husky?!

Op 10 april vertrok ik met gemengde gevoelens uit Old Crow. De stilte, de geisoleerdheid van het dorp, de bevroren Porcupine River, de eindeloze sparrenbossen... In Nederland hebben we misschien meer luxe, meer transportmogelijkheden, meer communicatie, maar we missen ook erg veel. Geleidelijk aan leerde ik steeds meer mensen kennen en durfde ik verschillende dorpsoudsten (elders) te bezoeken voor een praatje en een kop thee.  Met Vicky Josie, een stoere vrouw van middelbare leeftijd, diverse keren mee geweest als ze haar hondenspan trainde. Daar begon de koorts heviger te worden, de koorts...

» Lees dit blog