Expedities & Reizen

Reportage: Op bezoek bij de Sámi.

Reportage: Op bezoek bij de Sámi.

Je hebt van die plekken waar alles klopt: het uitzicht, het weer, je stemming. Waar je hart zomaar een sprongetje maakt. Alsof je middenin het werk van een grootmeester staat, de verf nog nat, het doek niet ingelijst. Toegegeven, die plekken zijn zeldzaam. Maar die keer in Zweeds Lapland was het goed raak. Zó raak zelfs dat ik niet naar huis wilde. Het was daarboven de delta van de Rapa-rivier bij Sarek Nationaal Park waar ik in alle volmaaktheid ineens besefte dat er iets ontbrak. De factor mens namelijk. Precies in deze delta waren allerlei offerplaatsen op de topografische kaart gemarkeerd,...

» Lees dit blog

Op ski’s door Zweeds-Lapland

Op ski’s door Zweeds-Lapland

In de periode februari-maart, ben ik samen met Herschel vanaf Fauske (noord-Noorwegen) door het Sulitjelma berggebied naar de Zweedse grens getrokken, per ski met pulka, en vandaar richting Kvikkjokk. Absoluut een prachtig wintergebied, maar wellicht beter met rugzak dan met pulka vanwege de bergen. Enorm genoten van het buitenzijn met Herschel samen. Verder was het in alle opzichten ene gedenkwaardige tocht... Deze tocht liep alles net even anders dan gepland. Om te beginnen had ik een te zware slee (voorraden voor een hele maand mee, ook voor de hond) waardoor ik in dat berggebied te weinig...

» Lees dit blog

Reportage: ‘Survival in de Yukon’

  • 20 augustus 2010
Reportage: ‘Survival in de Yukon’

“Have you wandered in the wilderness, The sagebrush desolation? Searched the vastness for something you have lost? Have you strung your soul to silence? Then for God’s sake go and do it. Hear the challenge, learn the lesson, pay the cost.” Yukon’s dichter Robert Service weet het mooi op te schrijven. Sommigen beweren zelfs: ‘té mooi’. In zekere zin zou je kunnen zeggen dat wij de proef op de som namen. Woekerende wilg grijpt me met zeiknatte klauwen. Venijnige zweepslagen slaan de laatste droge draad van mijn lijf. Nat en koud buk ik voor een handvol bessen – kraaiheide,...

» Lees dit blog

Dwars door de Yukon Territories

Dwars door de Yukon Territories

In het spoor van de goudzoekers uit 1898, vertrokken Frank, husky Herschel en ik vanuit Dyea in Alaska om de Chilkoot Trail te volgen (55 km, 1 week) tot aan de bronnen van de Yukon River, waar we net als die goudzoekers van toen, de Yukon River afvoeren (per Ally vouwkano) via Whitehorse naar Dawson City (1000 km, 3 weken). Vanaf daar volgden we ons eigen goud, zonder paden dwars door de Ogilvie Mountains in noordelijke richting naar Old Crow (400 km, 4 weken). Met nog 10 dagen te gaan, besloten we uiteindelijk om te keren en terug te lopen tot waar een bushplane ons kon oppikken. Inmiddels hadden...

» Lees dit blog

Thuis in de tuin!

Thuis in de tuin!

De witte wildernis van Jack London heb ik achter me gelaten en nu geniet ik intens van de warme voorjaarslucht en het uitbundige groen. Het is goed om vol herinneringen en dromend over nieuwe plannen, te beseffen dat ik nu werkelijk thuis gekomen ben. Gewoon in dit kleine knollenland. Want vrijheid en ruimte zitten niet alleen in wolvensporen maar vooral in je kop, van binnen. Ik moet vaak terugdenken aan de woorden van die Vuntut Gwichin schooljuf uit Old Crow, die de schooljeugd vol overgave leerde hoe je muskusrattenvallen zet, hoe je van sparrentakken een overlevingshut bouwt. “Technology...

» Lees dit blog

Toch een eigen husky?!

Toch een eigen husky?!

Op 10 april vertrok ik met gemengde gevoelens uit Old Crow. De stilte, de geisoleerdheid van het dorp, de bevroren Porcupine River, de eindeloze sparrenbossen... In Nederland hebben we misschien meer luxe, meer transportmogelijkheden, meer communicatie, maar we missen ook erg veel. Geleidelijk aan leerde ik steeds meer mensen kennen en durfde ik verschillende dorpsoudsten (elders) te bezoeken voor een praatje en een kop thee.  Met Vicky Josie, een stoere vrouw van middelbare leeftijd, diverse keren mee geweest als ze haar hondenspan trainde. Daar begon de koorts heviger te worden, de koorts...

» Lees dit blog

Ander tempo

Ander tempo

Ik heb mijn nieuwe kamp opgebouwd zoals de vroegere pelsjagers en indianen dat deden: een canvas tent compleet met kacheltje en een verend tapijt van sparrentakken op de vloer. Ik ben twee keer op bezoek geweest bij een schoolkamp waar een paar kinderen leerden hoe ze muskusratten kunnen vangen voor het bont. Hoe ze sneeuwholen graven en hoe ze pijl en boog maken. Tja, in Nederland worden muskusratten gevangen om dijken te beschermen, maar ratten vangen heb ik toch nooit op een schoolkamp geleerd... Soms gebeurt er niets en zit ik wat verloren in mijn kamp, maar dan krijg ik opeens bezoek en komen...

» Lees dit blog

In Old Crow

In Old Crow

Gisteren ben ik met een vliegtuigje aangekomen in Old Crow. In het krappe luchthavengebouw viel ik nogal op door mijn uitrusting en de sneeuwschoenen op mijn rugzak en ik werd door iemand aangesproken of ik een trektocht ging maken. Ik vertelde dat ik onderweg was geweest om te voet naar Old Crow te komen, maar dat ik door de weersomstandigheden was uitgeweken naar Fort McPherson. Nu was ik er dan op de moderne manier toch gekomen en vroeg ik of ik ergens mijn tent op mocht zetten. Stanley, een 57-jarige indiaan volgde het gesprek en bood meteen aan bij hem te overnachten. Hij heeft me gisteren...

» Lees dit blog

Terug in Inuvik

Terug in Inuvik

De overgang van 's ochtends kamp opbreken bij -34 en harde wind, en die avond in heet badwater zakken en even later in een zacht bed rollen, is met geen pen te beschrijven. Zelden zo van een hotelkamer genoten. Herschel en ik konden de volgende ochtend meerijden (met de slee achterin, geen probleem hier, want niemand hier rijdt kleiner dan 'trucks' of pickups...) terug over de Dempster Highway naar Inuvik. Nu heb ik een paar dagen in Arctic Chalet de tijd om bij te komen. Mijn hele lijf doet zeer, gewrichten, vingertopjes en tenen, ben echt een beetje gesloopt. Maar kijk ook alweer uit naar...

» Lees dit blog

In een lange dag heb ik terug door mijn eigen spoor John’s Cabin weer weten te bereiken. Ik ben daar twee nachten gebleven en ben toen op weg gegaan naar Fort McPherson. Ik had wel een dag een mentale dip omdat ik mijn routeplan heb gewijzigd en niet op eigen kracht naar Old Crow loop. Nu heb ik er toch weer zin in om de tocht en mijn verhaal af te maken. Dat de route anders loopt dan gepland, dat hoort nu eenmaal bij een avontuur. Als je niet leert om flexibel te zijn in de wildernis, dan leg je het af. Ik had verwacht redelijk vlot over het Husky Channel te kunnen trekken, maar er ligt...

» Lees dit blog