Weblog

Op zoek naar het noorderlicht: zelf een nachtdier worden

Op zoek naar het noorderlicht: zelf een nachtdier worden

Donker betekent niet persé gebrek aan licht. Althans, dat heb ik mijzelf wijs gemaakt. Want 's nachts heb je sterrenlicht, maanlicht en als je maar noordelijk genoeg reist zelfs noorderlicht. En omdat het altijd leuk is om gelijk te krijgen, ben ik de poolnacht in gereisd. Want zo kun je Tromsø van begin februari gerust noemen: tussen half tien en half drie schijnt weliswaar de zon maar die piept maar net 1,6 graad boven de horizon uit dus daarvoor kan ik mijn zonnebril wel thuis laten. Dat donker best een beetje licht kan zijn - ik moet het eerlijk gezegd nog meemaken maar ik vind het gewoon...

» Lees dit blog

Aurora Polaris Expeditie

  • 26 januari 2017
Aurora Polaris Expeditie

Donker betekent niet persé gebrek aan licht. Heerlijk hoopvol, deze constatering. Net als die onmetelijke ruimte boven ons hoofd. In deze rare tijd van leven waarin Trumps tot president en Poetins tot afgod gekozen worden is mijn honger aan relativiteit groot. Minstens zo groot als de zon, op zijn beurt weer een miljoen keer groter dan onze aarde. Weten dat diezelfde zon ook maar een speldenprikje in de kosmos is - kijk, dát bedoel ik met relativiteit. Daar heb ik Einstein nu even niet bij nodig. Maar mag ik je verleiden om nog even mee te duizelen? Bijvoorbeeld bij je eerstvolgende heldere...

» Lees dit blog

Finishfanfare

  • 3 augustus 2016
Finishfanfare

De meren, de stroomversnellingen en de portages volgen elkaar op. De ene dag heet zo'n meertje Vilddo, een paar dagen later heet het Tjiegelvas en is het een héél groot meer. Helaas kunnen we minder stroomversnellingen varen dan we willen - het water staat simpelweg te laag. Zo loopt elke reis toch altijd weer net iets anders dan je vooraf had bedacht - en zo is het goed. Een reis is geen legpuzzel waarvan je de stukjes vooraf al verzameld had. Een reis mag vraagtekens oproepen, me kopzorg geven desnoods, me ver uit mijn comfortzone halen. Allemaal beslist niet even leuk, vaak loodzwaar zodat...

» Lees dit blog

Elsa’s wildernisbeleving. En die van ons.

Elsa’s wildernisbeleving. En die van ons.

Canadese kano's zijn scrupuleuze scheidsrechters. Dé manier om een relatie te testen. Niet dat ik daar benieuwd naar was. Al aardig wat rivieren samen met Frank gevaren en zelfs een paar met husky Herschel erbij. Maar andersom werkt het ook. In de kano zijn we in balans en ieders aanwezigheid maakt de ander sterker.Het water spat op. Heel soms in een korte stroomversnelling, vaker in de regen. Kleine kringels. Golfjes. Schuim. Bellen. Water bepaalt nu al een maand onze reis. Zoveel variatie. Zoveel vormen. Spiegels. Ribbels. Wild. Kalm. Groenlanders schijnen wel twintig woorden voor soorten sneeuw...

» Lees dit blog

 Alep Miehkak

 Alep Miehkak

Globaal gezegd bestaan de dagen ook tijdens het stroomaf deel van de reis uit peddelen en portages. Maar wat een lange reis door de natuur zo bijzonder maakt is dat 'globaal' zich heeft gewist uit mijn woordenschat. Niks is nog globaal. Details tekenen zich helder en puur af. Mijn zintuigen staan wijdopen hierbuiten. Ik ervaar nuances in licht, geur en geluid zoals ik dat thuis zelden of nooit heb. De Piteälv kent aardig wat onbevaarbare passages voor een volbepakte open kano (ww 5 & 6). Maar af en toe zitten er ook wat ww 1-2 en 3 passages tussen. Het bovendeel loopt bovendien door...

» Lees dit blog

Pieskehaure

  • 2 augustus 2016
Pieskehaure

Ten oosten van de waterscheiding stromen de regendruppels het Pieskehaure in en vervolgens verder stroomaf via een ketting van grote en kleine meren, door wilde rivierstukken aaneen geregen. De Piteälv is een machtig mooie brok natuur. Heerlijk om nog maar aan het begin te staan. Op dag 23 sjouwen we alles de waterscheiding over. De rest van de dag bestaat uit wachten (gevuld met siësta, fotografie en een hillrun-workout) omdat de wind te ruig is. Pas om 02.00 uur is het stil genoeg. En wat een bijzonder moment om dan te varen. Het is niet licht, het is niet donker maar er zijn wel vijftig tinten...

» Lees dit blog

Sulitjelma’s bergmeren

  • 2 augustus 2016
Sulitjelma’s bergmeren

Virtual reality. Steeds vaker kom ik het begrip tegen. Om gasten een nieuwe eettent in te lokken, achter servet en oesters met VRbril en koptelefoon. De ultieme zinsbegoocheling. Op zoek naar alles wat er op dat moment niet is. Ik weet het niet, ik zat daar niet, maar waar ik wel zit - in een houten canvaskano op Låmivatnet - daar is alles zo zonovergoten reëel dat ik me diep gelukkig weet met alleen een zonnebril.Met hulp van Björn Thomas van Sulitjelma Turistsenter zijn we op deze dag - de 22e - omhoog gebracht naar dit op 700 m gelegen stuwmeer. Sinds de mijnbouw van Sulitjelma wordt dit bergwater...

» Lees dit blog

Sulitjelma – depot 3 (Herschel’s POV)

  • 21 juli 2016
Sulitjelma – depot 3 (Herschel’s POV)

De baasjes pakken de kano in, ik sjok er alle keren achter aan want tegenwoordig word ik niet zo vaak meer uitgelaten. Het is òf hele einden lopen (en dan hetzelfde stuk meerdere keren) òf hele einden varen. Dus pak ik elk beetje beweging! Wel tof. Dag 20. Denk dat ik misschien net zoveel lemmingen en muizen gegeten heb (en als de baas niet kijkt, neem ik er ook een rendierkeuteltje bij). We varen een heel groot meer over. Baas Frank zegt dat hij nooit eerder in een open kano een oversteek van 3 km maakte. Ik vind het eng, al zijn de golven niet zo hoog als toen die andere keer. Ik piep een beetje...

» Lees dit blog

Balvatnet

  • 21 juli 2016
Balvatnet

Soms passeer je van die plekken waarvan de verf nog nat is, meesterwerken in de maak. Balvatnet bijvoorbeeld. Een eindeloze spiegel waarin de besneeuwde bergen glinsteren. Een baai met volmaakt ronde kiezels, eeuwenlang geduldig geslepen. Boven dat kiezelstrand een met kraaiheide begroeide eindmorene van waar ooit een gletsjer lag. Daarachter een naamloos dal, felgroen nu maar ook hier de sporen van vroeger in de vorm van een smalle rotskloof met rondingen en draaiingen erin die door enorme waterkracht veroorzaakt zijn. Hier op de oude eindmorene, pal boven de kiezelbaai van Balvatnet, plaatsen...

» Lees dit blog

Peddelplezier & sjouwsjagrijn

  • 20 juli 2016
Peddelplezier & sjouwsjagrijn

Niet alles is alleen maar geweldig. Natuurlijk niet. Wie dat beweert, bedriegt zichzelf of heeft simpelweg nog niet geleerd om dieptepunten te verwerken. (Ik kan ervan meepraten - kostte mij een half leven eer ik 'Niet de race maar de reis' kon schrijven...) Vandaag - dag 18 - was zo'n typische ketsdag. Vanaf het hoogste high zo klatsboem een low in. Want wat begon de dag grandioos. Als er een paradijs is, stel ik me dat zo voor: met je liefste vrienden in een zelfgebouwde houten kano. Een peddel in je hand. Over smaragdgroen water. Zó kristalhelder dat je de bodem blijft zien. Een haast misselijkmakende...

» Lees dit blog