Weblog

Bad weather business

Bad weather business

Wat doe je als het zulk slecht weer is dat bergwanden uitgesloten is? Allereerst sta je om 02.00 op, doordat de teepee ineens vreemd hard flappert. Rondje haringen checken en weer de slaapzak in. Overigens is het ook op IJsland echt donker een groot deel van de nacht. Inmiddels is buiten de rust weergekeerd. Of wacht, even het weerbericht op wind na zien en jahoor, windkracht 5-6 in de ochtend voorspeld. Slaapzak weer uit, kleinere windvaste Hilleberg Nallo tent opgezet (en de teepee opgeruimd nu het nog kon). In de wetenschap dat het nu kan bulderen wat het wil, weer lekker verder (uit)geslapen....

» Lees dit blog

3 dagtochten bij Stykkishólmur

3 dagtochten bij Stykkishólmur

Als Snæfellsness één mooiweerdag krijgt, moet je er ook alles uithalen! Dus de 3 geplande dagtochten maar gewoon de een na de ander doen. Supervroeg op en eerst omhoog naar Drápuhlí₫arfjall, een breed geschouderde goudrode berg. Dan door naar Bjarnarhafnarfjall, een groene grillige met schitterend zicht vanaf de top over het fjord zo naar de ongehoord panoramische Eyrarfjall (foto), die vervolgens op het lijstje stond. Verschillende moeilijkheidsgraden, subliem mooie uitzichten en bizar fascinerende bergen rondom. Geen eentje lijkt op de andere. Met steeds het zeewater altijd wel ergens...

» Lees dit blog

Súlur & Stykkishólmur

Súlur & Stykkishólmur

Na de meerdaagse over Flateyarskagi, maakte ik vanmorgen vroeg nog een must-do dagtocht voor als je in Akureyri bent. Súlur is zeg maar de huisberg, ruim twaalfhonderd meter berg pal boven IJslands tweede stad (Reykjavík heeft veel meer inwoners, Akureyri is bescheidener en bovendien met veel mooiere omgeving). Ik vertrok terwijl de wolken op fjordniveau hingen. En zeker naar deze top ga je toch vooral voor het uitzicht... Maar als je een bergwandelgids maakt, komt er nog een reden bij: ook zonder zicht en zelfs in de regen, kun je altijd nog het pad beoordelen (smal, breed, stenig, steil?),...

» Lees dit blog

Flateyjarskagi

Flateyjarskagi

Een grijzige meeuw met de korte wat gedrongen bouw van een stormvogel, vliegt nieuwsgierig over me heen, dichtbij, kraalogen die turen. Hij krijst wat, zachtjes, meer een soort gemurmel in zichzelf. Zo van: wat doet zij hier, wie is zij? Dan verdwijnt hij uit zicht, lost op in de laaghangende wolken rondom. Om het volgende moment weer boven me te zweven, opnieuw kijkend, indringender glurend. De mist komt in repeterende vlagen aanrollen vanaf zee, vochtig en kil kruipen de wolken omhoog naar Uxaskar₫, de besneeuwde bergpas die de doorgang vormt naar het uiterst noordelijke deel van schiereiland...

» Lees dit blog

Latrarströnd

Latrarströnd

Latrarströnd is de oostoever van het Eyjafjör₫ur. Vanuit Grenivík loop je in noordelijke richting urenlang langs de kust, waar een smalle strook groen (bosbessen, kraaibessen!) onder besneeuwde bergen ligt. En een berghelling kilometers traverseren, betekent altijd talloze ravijnen in en uit, soms met bulderbeken, dus doorwaadgympies mee (foto)! Je loopt de absolute leegte in. Tot in de jaren '40 hebben hier enkele huisjes gestaan, zeer verspreid en 's winters ongelofelijk afgelegen. Dat zijn nu ruïnes die je onderweg passeert (zie foto op mn Facebookpagina). Fascinerend om urenlang zo omringd...

» Lees dit blog

Dettifoss

Dettifoss

Gisteren voelde ik me net zo'n jong hondje die - op weg naar een fijne kluif - onderweg steeds afgeleid wordt door allemaal zalige extra botjes die ook nog langs de route blijken te liggen. Dettifoss leek oneindig ver weg, niet omdat de afstand vanaf Vesturdalur nou zo immens was (20 km) maar omdat je onderweg Karl-og-Kerling hebt, zeg maar Karel en Kareltje, een grote en een kleine rotskegel, broederlijk naast elkaar in het haast zwarte razende gletsjerwater van de Jökulsá. Daarvoor maak je graag een heen-en-weertje door de kloofwand. Dan heb je onderweg nog een aantal fascinerende uitzichtpunten...

» Lees dit blog

Jökulsárgljúfur

Jökulsárgljúfur

Vandaag ging alles zoals je het zou dromen... Een strakblauwe hemel en een fantastische route. Dit wordt zeer waarschijnlijk ook een artikel voor Op Pad en het leuke is dat een trektocht als deze laat zien dat er op IJsland ook voor nog-niet-zo-doorgewinterde wandelaars hele gave dingen te doen zijn. Qua navigatie, paden en terrein is dit absoluut een eenvoudige trekking. Maar zo mooi, zo mooi... Het canyon zelf natuurlijk, 25 km kloof door gletsjerwater geduldig uitgeslepen, daar word je blij en stil van. Maar ook de verrassende hoeveelheid groen. Dwergberken natuurlijk, maar ook wilgenroosje,...

» Lees dit blog

Askja-Myvatn

Askja-Myvatn

Vanaf het Brædrafell-hutje voert de route verder over de eindeloze lava van Ódádahraun. Letterlijk 'het veld van de slechte daden', dit onherbergzame gebied was voor vogelvrij verklaarden als Eyvindur namelijk een toevluchtsoord. En zo slecht hoefde je niet te zijn, het stelen van een schaap was genoeg om de ergste straf te krijgen, een paar eeuwen terug. Wie vogelvrij was verklaard mocht gewoon legaal vermoord worden. Ik kom gelukkig niemand tegen, je gaat er maar raar van denken... Via Dreki en het prachtige gebergte erboven, kom ik uiteindelijk bij de immense Askja-caldera, een ingestort...

» Lees dit blog

Ódádahraun

Ódádahraun

De immense grootsheid van de lavawoestenij Ódádahraun is indrukwekkend, net als de onder het vroegere gletsjerijs als vulkaan geboren tafelberg Herdubreid, letterlijk 'de breed geschouderde' maar door de IJslanders vooral 'de koningin onder de bergen' genoemd. 1000 m torent ze uit boven deze hoogvlakte op circa 700 m. Touwribbels in de stenen waarover ik loop, tonen aan hoe vloeibaar dit alles was. Het lava heet doods, leeg en saai te zijn. Alle andere buspassagiers stapten na een half uurtje bij Herdubreidarlindir snel weer de bus in, op naar een dagje Askja en vanavond weer terug in Reykjalid....

» Lees dit blog

Námafjall, Hverfell & Dimmuborgir

Námafjall, Hverfell & Dimmuborgir

Een heerlijk gevarieerde en stevige dagtocht stond vandaag op het programma. Via de sissende stoomstenen (waar zo vroeg nog niemand was) omhoog over de glibberige klei van Námafjall, waar zelfs op de top nog gele zwavelafzettingen te vinden waren. Dan dwars door de lege padloze lavawoestenij (móói!!) naar de hoge krater Hverfell, bizarre ervaring daarboven een rondje te lopen, wind, kou, zon en regen, alles was er. Dan weer omlaag en naar Dimmuborgir, net een beeldentuin (ook heel groen) maar dan met standbeelden van lava. Er waren poorten, er was een soort echo-kerk, ik zag draken, kastelen,...

» Lees dit blog