Oost-Groenland

Zojuist de trailer afgemaakt voor de Goenlandlezing. Het is nog ver weg, november, maar Limmen (op de 7e nov) is al uitverkocht en Houten begint ook gezellig vol te raken! Voor Limmen heb ik een 2e avond ingelast, op 12 december. Bijgaand het hele overzicht en de trailer.

Dichterbij het gevoel van verbondenheid kan ik niet komen: deze afgelopen tijd samen met Frank en 'onze' zes sledehonden, over het zeeijs en door de bergen van noordoost Groenland... Absoluut het mooiste, moeilijkste, en opnieuw mooiste wat ik ooit ervaren heb. Afgelopen weken waren we (Frank en ik p,us 'onze' zes sledehonden) onderweg, in de grote stilte van dit onmetelijke landschap waarin elke menselijke maat ontbreekt. Inmiddels ben ik twee maanden hier op Groenland en al die voorbereidingstijd was nodig, om deze tocht nu uiteindelijk te kunnen maken. De honden hadden de hele winter niet...

In de winter van '25 keer ik terug naar Ittoqqortoormiit. Ik ben daar nu al meerdere keren geweest, ken de mensen een beetje en zij mij, en leer het achterland steeds een beetje beter kennen. Opnieuw wil ik met honden onderweg, maar dit keer een geheel nieuwe ervaring. Namelijk op de Inuit-way: met een heel span sledehonden. Ik leer het (met veel vallen en gelukkig ook weer opstaan) van mensen uit het dorp en heb in de twee maanden dat ik hier ben, mijn eigen team van zes geweldig mooie dieren. De eerste periode ben ik hier alleen, om de edele kunst enigszins onder de knie te krijgen. Dan komt...

28 januari '25. Ik zal maar heel af en toe deze eerste periode (dat ik alleen ben in Ittoqqortoormiit en Frank er nog niet is) wat posten. En dan alleen uploaden, ik reageer verder niet want internet trekt me anders teveel weg van het hier zijn. Na twee maanden zonder zon (ook wel de poolnacht genoemd) is de zon in de 3e week van januari weer teruggekeerd, vooralsnog maar even. Er zijn geen wegen buiten Ittoqqortoormiit, het dichtstbijzijnde andere dorpje langs de Groenlandse oostkust ligt 850 km zuidelijker… Circa 250 mensen wonen hier, en ongeveer 150 sledehonden. Er rijden geen auto’s,...

Verhalenvertellen is oeroud en mens-eigen. Elke keer als ik mijn verhaal aan breder publiek mag vertellen, met beeld en muziek die verdergaan waar ik verkies zonder woorden te zijn, voel ik weer die bijzondere magie. Waarvan ik me voorstel dat die er al was bij onze verre voorouders, rond een kampvuur onder een sterrenhemel. Als het goed is, lost de verhalenverteller uiteindelijk zelf op, ten dienste van het grotere verhaal. Dan ontstaan emoties die raken. Inspiratie die bijblijft en wellicht zelfs aanzet tot eigen unieke verhalen. Ik geef natuurlijk al langer lezingen, maar sinds mijn deelname...

Groenland heeft mijn hart. De natuurstilte die ik daar vond, heeft me veranderd. Meer dan ooit merk ik hoe weinig echte stilte er eigenlijk nog is. En hoeveel 'lawaai', ook in de reis- & avonturenwereld... We gebruiken de natuur vaak als een soort trofee waarmee we dan zelf groter kunnen worden - en ook ik deed mee aan die jacht van sneller/verder/extremer - terwijl ik nu leer er juist steeds meer in te verdwijnen en kleiner te worden daarbuiten.   Hoeveel waardevoller is het om iets echt ten diepste langdurig te ervaren, erin op te gaan en er deel van te worden. Dat dat niet...

In juli 2023 organiseerde Jolanda een (door haar) gegidste trektocht te voet over Jamesonland en Liverpoolland, noordoost Groenland. Hieronder zie en lees je er meer over. (door op de eerste foto te klikken, wordt 'ie groter en kun je het bijschrift lezen. Daarna kun je  per foto doorklikken (middenrechts in de foto) & zo lees je (een klein deel van) het 'hele' verhaal.)

Als je ouder wordt groeit het verleden en krimpt de toekomst. Dat is geen reden om te haasten. Integendeel, ik zie het als dé motivatie om met hart en ziel daar te zijn waar je bent. Investeren in het zien van het kleine in het grote, zoveel mogelijk zijn - in plaats van zoveel mogelijk zien - maakt dat ik me thuisvoel. Dit is vele malen grootser dan ik op kan schrijven. Ook de beelden vangen slechts een glimp. Je moet er staan én slapen, dag na dag. In stilte en met overgave. Dat is wat ik geprobeerd heb te delen met de mensen die mee waren. De enorme verantwoordelijkheid als gids, de niet...

Sommige tochten zijn zó verrijkend, zo allesbepalend dat je jezelf erin verliest, daar ter plekke en nog lang nadat je weer bent thuisgekomen, verlang je terug naar die dagen daarbuiten... Het mooie is, dat van dat soort reizen eigenlijk altijd een stukje diep van binnen mee blijft reizen. Voorgoed. Met onze Nortik vouwkajaks waren we 26 dagen onderweg vanuit Ittoqqortoormiit richting Milneland, noordoost Groenland, juli 2022.