Beste Ewa, hartelijk dank, ik had het inmiddels zelf ook gezien. Ik weet niet of je zelf wel eens – terwijl je in het bos zit – een blog schrijft – maar een kleine tikfout is op een mobiel snel gemaakt. Je reactie had wat subtieler gekund.
Na anderhalve autorijdag, een halve dag spullen organiseren en nog een 3e dag waarop we 3 depots met proviand wegbrengen, kunnen we vandaag -zaterdag 2 juli – eindelijk écht onze kano te water laten. Onbeschrijflijk bijzonder. Haast ontroerend. En superspannend tegelijk
Mijn onzekerheid of ‘ie “het wel doet” is onzinnig – dit type kano is in Zweden sinds 1880 onveranderd gebleven qua bouwmethode en ervoor in Canada allang beproefd gebleken. En anders dan een ding-uit-een-fabriek hebben we elk onderdeel zelf ‘gemonteerd’ in het bijzijn van een vakman.
Desalniettemin ben ik zenuwachtig. Ons hele hebben en houden voor 40 dagen zit erin plus proviand voor de eerste 7 dagen. Zoveel zakken in diverse kleuren. Hebben we genoeg reparatiemateriaal? Blijft de kano heel? En Herschel? Wijzelf? Zoveel vragen aan de start van een grote tocht die je niet kunt overzien. Net als bij een ultra denk ik slechts die 7 dagen vooruit, tot aan het eerstvolgende depot, in Vuoggatjålme.
De peddel in het water. Druppels die eraf glijden. De allereerste slagen. Het nog onwennig harde zitje. Mijn knieën op het houten binnenwerk. Die oogverblindend lege horizon. Die typisch noordelijke, kruidige geur (als ze dáár nou eens een parfummetje van maakten…!). Het geluidloze voortglijden van onze houten kano.
Dit is mijn droom. Met natuur-in-het-kwadraat om me heen op eigen kracht rondzwerven. Niet om van A naar B te gaan (hoe heerlijk onzinnig: wij gaan van Arjeplog naar Arjeplog). Zelfs niet om ergens aan te komen. Maar puur om het onderweg zijn zelf. Dát vastleggen en doorgeven.
Mijn hoofd raakt nu al leeg, tien meter vanaf de oever van Arjeplog. Ongelofelijk: 10 meter en je bent weg. Echt weg. Dat is me na 1000 autokilometer dus mooi niet gelukt. Het Hornavan strekt zich oneindig ver naar het westen uit, aan weerskanten lage hellingen met overal die heerlijke overdaad aan bomen. Ver achter die horizon liggen de Noorse bergen, andere meren, met gletsjers omgeven, rivieren die we stroomop zullen volgen en waterscheidingen die we over zullen sjouwen. Ja, die Elsa Wideblom heeft me het tochtje wel uitgezocht…
Mijn hoofd raakt leeg. Maar mijn hart boordevol. Dat is deze weidse noordelijke natuur, dat is deze kano, dat allemachtig mooie stuk handwerk waar we twee weken keihard aan gewerkt hebben. Dat is dit in slowmo door het landschap gaan.
Bosse’s vriend en oudcollega van Sjöviks Folkhögskola, Roger Isberg, zegt het zo: “Het outdoorbuitenleven is een simpele wijze van leven. En tevens een soort levensoefening. Tijdens dat eenvoudige leven in de natuur kun je bepalen wat je waardevol vindt in het leven.” (Citaat uit ‘Färd – möte, människa, natur’)
Beste Ewa, hartelijk dank, ik had het inmiddels zelf ook gezien. Ik weet niet of je zelf wel eens – terwijl je in het bos zit – een blog schrijft – maar een kleine tikfout is op een mobiel snel gemaakt. Je reactie had wat subtieler gekund.
Beste Eva,
‘Adeldom verplicht’ zeggen wij Nederlanders dan. Als jij Jolanda wijst op het missen van één letter moet de rest van je inbreng wel foutloos zijn. In de enkele zinnen die je schrijft staan maar liefst 6 fouten…!
1. Taal of schrijf fouten moet zijn: taal- of schrijffouten
2. …omdat ik dat…vindt moet zijn vind (zonder t vanwege ik-vorm)
3. … En het is en artikel moet zijn: en het is een artikel
4. … dus doe wat mee moet zijn: dus doe er wat mee
5. Verder ben ik zweeds moet zijn: Verder ben ik Zweeds
6. De Swedse natuur moet zijn: De Zweedse natuur.
Sorry Ewa, doe er wat mee.
Jan
Laat ik nou denken dat “ik vind” geschreven wordt zonder “t”. Dus……?
Heel veel liefs en courage!
Jaja ik verbeter het. Niet zo eenvoudig in het bos hoor met je mobiel en masr heel beperkt ff mogen internetten… 😉
Ik kijk nu nog eens goed maar er staat toch nergens ‘ik vindt’?! Er staat ‘je vindt’.
Ah Gerda nu begrijp ik het pas! Jouw reactie met ‘ik vindt’ sloeg op Ewa’s relaas… 😉
Prachtig geschreven! Ik lees het verhaal, de belevenis. (Niet de spelling.)
Dankjewel Gerard. Gelukkig maar dat het overgrote deel van de lezers/volgers de betekenis van meer bekang acht dan de enkele schrijffout…
Ik lees met genoegen en een heel klein beetje jaloezie ? je blog. Wat een geweldig avontuur ben je aangegaan. Echt petje af!!!! Geniet er vooral met volle teugen van en vwb de taalfoutjes, lekker belangrijk en regelneukers heb je helaas altijd. Ik denk dat het een soort frustratie van ze is dat ze er zelf niet bij zijn. Ik zou zeggen: Kiep op de goot work. I’ll follow it with all my hart!!!
Beste Eva
Het moet zijn ‘taal- of schrijffouten’. En ‘ik ben zweeds’ moet zijn: ‘ik ben Zweeds’.
Inderdaad is het al fantastisch als iemand in de wildernis, zoals Jolanda, dit kan berichten.
Zelf streef ik ook naar perfectie, maar soms komt dat net even later…..
Fred Geers (ook vaak schrijvend onderweg)
Als jij schrijft ben ik weg. Weg uit de dagelijkse sleur. Ik denk zelfs de geur te kunnen ruiken die jij omschrijft. Dat is de kunst van schrijven.
Ellen, met deze woorden heb je me tot tranen ontroerd. DANKJEWEL. Hiervoor schrijf en fotografeer ik. Inspiratie. Bij elkaar vinden.
Bedankt dat je ons zo mee laat beleven. Ik wens jullie een prachtige reis. Gelukkig lees ik je verhaal en niet de letters.
Dank Roelof! Ja, een kleine tikfout is op de mobielbin het bos zo gemaakt. Ik houd helemaal niet van teksten met fouten, dus ik snap het best als iemand daar iets van vindt. Maar wel erg triest als dat het enige is dat mensen eruit halen… Dus BLIJ met jouw reactie!
Net als Roelof lees ook ik het verhaal en bekijk natuurlijk de foto van de roze kerk van Arjeplog. Een van de meest bijzondere kerken in Zweden. En natuurlijk ontzettend jaloers om in je eigen gemaakte boot in het water rondom Arjeplog te varen. Geweldig !!!
Fantastisch, lees al steeds met Julie mee, maar vanwege eigen avontuur weekend offline. Zat vanochtend Vroeg met Mijn dochter in de Kano en snapte het gevoel helemaal: rust, ruimte en Niets anders dan water en de peddel. Stilte Bestaat gelukkig ook nog in noord-Groningen op zondagochtend Vroeg. Heel veel plezier met de tocht.
Absoluut, Miranda, ik merk ook steeds hievveel stilte je in Nederland kunt vinden, je moet dan idd alleen wat andere tijden en plekken opzoeken dan de overige 16 miljoen…;-)
Velden met een * zijn verplicht
Hoi, ik zeik normaal niet over taal of schrijf fouten omdat ik dat inhoudelijk niet belangrijk vindt, hier zit het in de rubriek en het is en artikel. Dus sorry, doe wat mee of niet. Het is friluftsliv, de u vergeten. Verder ben ik zweeds en geniet ook zo van de Swedse natuur. Ewa