IJsland

Hotspring surprise

Hotspring surprise

Was ik gisteravond op weg omhoog naar de top van Jokullsfell, kom ik onderweg zomaar een hete bron tegen op een plek waar ik het helemaal niet verwacht had, er zijn hier in Skaftafell namelijk verder helemaal geen hete bronnen. Wat een zalige surprise. Ik bewaarde 'm als toetje voor de terugweg, eerst omhoog naar de top. Dat bleek nogal een vervelende gruisroute met weinig spectaculair uitzicht (misschien was ik verwend want het zicht vanaf Kristinartindar was adembenemend) dus toen ik uiteindelijk in mijn privehotpot zat te badderen, met uitzicht over Morsardalur, bedacht ik: geen dagtochtbeschrijving...

» Lees dit blog

Aankomst op IJsland

Aankomst op IJsland

Land in zicht, eindelijk. En wat voor land... Van een ongenaakbaar woeste schoonheid. Lange tijd was IJsland de noordgrens van de bekende wereld, op Europa's vasteland joegen ze al eeuwenlang met speren achter allerlei harigs aan toen een Griekse zeeman het verafgelegen eiland zowaar in zicht kreeg. Hij noemde het Ultima Thule. En behalve wat Ierse monniken die ruimte en rust zochten, zag het verafgelegen eiland tot in de 8e eeuw maar weinig bezoekers. Anno 2013 is het nog altijd ver voor wie van zee komt. Wat eerst een vage vlek is verandert geleidelijk in woeste fjordkliffen. Zo'n aanblik...

» Lees dit blog

Vertrek van vasteland

Vertrek van vasteland

Daar komt 'ie, de veerboot naar IJsland. Het wordt nogal een eindje varen: 2 dagen en nachten... Hopen dat ik niet teveel Primatour hoeft te slikken, word je zo suf van, terwijl ik wil werken op mn laptop aan wat kaders en aan de bergroutes voor straks... Brrr, ik zie best tegen die enorme zeereis op - ben nou eenmaal een raslandrot - maar een eiland via de zee langzaam benaderen, is ook wat waard. (Los daarvan was het voor mijn logistiek van spullen, werk en route ook nauwelijks anders haalbaar) Het is tussentijd, op zo'n boot, een drijvend eilandje op zichzelf. Je kan nergens heen behalve...

» Lees dit blog

Brief terug van Mier aan Egel

"Lieve Egel, ik mis je nu al. ik mis je altijd en overal. Ik moet dus wel een hele Rare Mier zijn om toch weg te gaan. Maar ook een Heel Gelukkige Mier. Want ik mis jou. Zonder jou zou thuiskomen lang zo fijn niet zijn. Ik wil je bedanken, lieve Egel. Dat je me de drempel van ons hol over helpt. Straks moet je in je eentje bessen verzamelen & opeten. Dat is stom. Daarom heb ik extra bosbessentaarten gemaakt, dan zijn we toch een beetje samen als je eet. En net als met eten, zo is het met reizen. Je bent altijd een beetje bij me, Egel. Ook als ik heel alleen ben, in de regen, op een hoge...

» Lees dit blog

Bemoedigende woorden van Egel aan Mier

Bemoedigende woorden van Egel aan Mier

Over een week is de tijd van vertrek. Van huis weggaan, al is het een vrije keus, blijft zwaar. Ik denk nu al (en onderweg straks helemaal) aan de woorden op de noodenvelop, die ik van Frank meekreeg toen ik in 48 dagen dwars door de Britse fells rende (zie ook mijn blog Running Wild). --- "De mier had het koud, ze had honger en het was nog zo ver...  De mier pakte de brief die ze van de egel meegekregen had voor Hopeloze Momenten en in gedachten was de egel bij haar onder de tarp. 'Lieve mier', schreef de egel. Natuurlijk zijn er momenten dat je nat en koud bent. En dat het nog heel...

» Lees dit blog

Solo in 40 dagen dwars door IJsland

Solo in 40 dagen dwars door IJsland

Vanaf IJsland's noordwestkust (Hornstrandir) liep ik in 40 dagen via het ruige binnenland naar de zuidkust bij Skógar, met alleen de laatste paar dagen een echt pad (de Laugavegur), verder 675 km padloos en wildkamperend. Om de kans op gevaarlijke rivieren die ik moest oversteken, zo klein mogelijk te houden, heb ik grotendeels de waterscheiding gevolgd. Onderweg 3 bevoorradingen (1 ter plaatse via de dorpswinkel van Holmavik, en 2 door vooraf in het binnenland per terreinauto een depot achter te laten). Route: Langs de noordkust van Hornstrandir, via de Drangajökull ijskap, de moerassen van Arnarvatnsheidi,...

» Lees dit blog

Reportage: Solo te voet in 40 dagen over IJsland

Reportage: Solo te voet in 40 dagen over IJsland

De grootste drempel tussen een plan bedenken en het daadwerkelijk uitvoeren, zit tussen je oren. Jolanda Linschooten stapt over die drempel en reist naar IJsland. Niet voor een rondje ringweg. Te voet trekt zij in haar eentje dwars door het onbewoonde binnenland, in 40 dagen van kust naar kust. Mist kringelt in dikke nevels rond de bergen. Nog een uur, misschien twee, en ik zal erdoor omgeven zijn. Het vooruitzicht daarboven geen hand voor ogen te zien, terwijl juist daar dampende modderpoelen en sissende geisers verborgen zitten, maakt me onzeker. Toch loop ik verder. Terugkeren kan altijd...

» Lees dit blog