Avontuurlijke toost op 2014!

  • 2 januari 2014

Genoeg redenen om een toost uit te brengen op het nieuwe jaar: de nieuwe sponsor Bergans, nieuwe outdoor- & ultraloopplannen, nieuwe boeken… Maar boven alles gewoon het feit dat we gezond zijn en dit samen kunnen vieren!

Vanwege de knalterreur, zijn we al in de ochtend op Oudjaarsdag gevlucht richting duinen en strand, waar de knallen in elk geval gereduceerd waren tot voor Herschel acceptabel achtergrondlawaai. In een stil en eenzaam duinpannetje, zetten we vervolgens die nacht ons gloednieuwe Bergans-tentje op (een Compact-Light-3), met sneeuwharingen om in dat rulle zand toch stevig verankerd te staan bij windkracht 5. Zo mooi om letterlijk de perspectieven even terug naar de basics te brengen, tijdens onze eigen versie van een aangename Nieuwjaarsviering!

We liepen in 2 dagen van station Castricum naar de bushalte van Groet, via echt de allermooiste duin-slingerpaadjes en af en toe even een stukje strand (inclusief jonge zeehond). Ik kan werkelijk niet tellen hoe vaak ik hier al ben geweest, maar het blijft een genot zoiets moois zo dichtbij huis steeds opnieuw te kunnen ontdekken. Wat een ongekende landschapsvariatie over pakweg 40 km duingebied… Dit wordt tevens een weekend-reportage voor OpPad (in 2015).

Voor ’t eerst liep ik in een jack en broek van Dermizax, het ademende, winddichte en waterdichte outdoor membraan van Bergans. Ik was natuurlijk super benieuwd hoe dat zou bevallen tijdens twee dagen sjouwen met een rugzak van pakweg 15 kilo (ja, eh: fles champagne, zak oliebollen, doosje appelflappen naast de normale kampeer-uitrusting…). Het heeft overdag niet geregend, waardoor waterdichte kleding al snel erg zweterig voelt, tenminste, zo is mijn ervaring tot nog toe zeker wel. (En dit was nogal technisch spul, bedoeld voor het ruigere alpiene werk, dus misschien iets ‘over the top’ voor een simpel duinwandelingetje en veel te warm/te zweterig?) Goed, het waren nog maar 2 dagen en ik heb er niet in gerend. Maar ik ben ontzettend positief, nu al. M’n onderkleding werd niet vochtig, het spul voelde lekker soepel en het kraakte ook niet zo irritant. Grappig detail is dat dit Dermizax membraan niet voorzien is van micro-poriën zoals Goretex, maar het werkt met bewegende deeltjes – waarbij je simpel kunt stellen dat als jij meer beweegt, je jas dat ook doet (het ademende vermogen is in dit geval dus geen constante meer).

8 Comments on Avontuurlijke toost op 2014!

  • Ineke zegt:
    2 januari 2014 om 10:50 uur

    Een heel gezond 2014 en veel buiten plezier voor jullie. ! Kunnen wij weer genieten vh buiten gebeuren. Ik kayak en wandel veel alleen maar ik heb een paar maal een vervelende kerel in he tbos gehad. Niets gebeurd ben snel ergens anders gaan lopen waar ik toevallig mensen zag. Dit weerhoud mij wel om op pad te gaan. Hoe is jouw ervaring hiermee.

    Beantwoorden

    • Jolanda Linschooten zegt:
      2 januari 2014 om 11:31 uur

      Hoi Ineke, mijn ervaring is dat idioten keihard bestaan (ik ben ooit op mijn 18e ontsnapt aan een verkrachter, ik had geluk, omdat ik uiteindelijk weg kon rennen en me in het water van een nabij gelegen meer kon ‘verstoppen’… ) en ik houd er ook terdege rekening mee dat ik zo-iemand anytime tegen kan komen. (Daarom wild-kampeer ik ook nooit langs paden of in het zicht; tijdens mijn RunWild tocht door GB heb ik om die reden mijn bivakplekken nooit gecommuniceerd).
      De eerste jaren na die ‘ontmoeting’ was ik in mijn eentje ontzettend bang in de natuur, durfde alleen nog maar te rennen in drukke straten. Maar geleidelijk ontdekte ik dat hij mij zo pas écht heel veel had afgenomen… Daarom ben ik gaan beseffen dat een zekere angst goed is (het weerhoudt me hopelijk van domme dingen doen) maar dat angst die mij weerhoudt om datgene te doen wat ik met hart en ziel wíl doen, dat dat geen goede angst is maar een belemmering. Mijn ervaring is: hoe verder van de bewoonde wereld af (geen parkeerplaats in de buurt, geen straten of wegen) hoe minder kans op ‘idioten’. Zij blijken zich bij voorkeur niet ergens te begeven waar je eerst veel moeite voor moet doen om er te komen… 🙂

      Beantwoorden

      • Jacqueline Raaijmakers zegt:
        2 januari 2014 om 14:28 uur

        Jolanda: allereerst natuurlijk het allerbeste voor het nieuwe jaar voor jou, Frank & Herschel. En ik kan me helemaal aansluiten bij jouw ervaring m.b.t. zgn. ‘idioten’. Ineke: laat je door een eenmalige ervaring vooral niet weerhouden om alleen op pad te gaan in de natuur. Maar blijf wel verbonden met je gezonde angst. Veel buitenplezier!

        Beantwoorden

      • Ineke zegt:
        3 januari 2014 om 16:45 uur

        Dank jullie wel . Met varen heb ik dat minder omdat ik meestal vaar met minder weer en dan zie je ook niemand buiten. Inderdaad belemmering hinderdert.

        Beantwoorden

  • Kees zegt:
    2 januari 2014 om 19:01 uur

    Jolanda het blijft erg leuk om je te volgen…. Wij hebben nu 2 honden en vroegen ons af hoe slaap jou hond in de tent? Heb je een extra slaapzak mee? Of? Wij horen het graag? Mét vr.gr Kees

    Beantwoorden

    • Jolanda Linschooten zegt:
      3 januari 2014 om 11:16 uur

      Hoi Kees, we nemen altijd een kleine (half afgesneden) isolatiemat voor hem mee ( zo eentje van 1 cm dik zwart gesloten celschuim, niks ingewikkelds, bij elke buitensportzaak te koop) en daar ligt ‘ie SOMS dan op in de voortent of (als we een grotere tent mee hebben) in de binnentent. Ik schrijf soms, want vaak genoeg vertikt meneer het om op een mat te gaan liggen (stel je voor, báás, ik ben een húsky!!!) en ligt er pontificaal naast, opgekruld tot een balletje met zn neus onder de staart. Alleen als het erg modderig is in de voortent, wil hij toch de mat wel verkiezen… Een aparte slaapzak, dat zou niet lukken, honden staan ’s nachts af en toe even op, om dan opnieuw in een (tegenovergestelde) krul te gaan liggen, dus in een slaapzak zou echt niet gaan. Is voor husky’s ook niet nodig, alhoewel, nu Hrecshel veel binnen is (itt zijn vroegere leven in Canada) is hij natuurlijk minder gehard tegen extreme kou. Als ik met hem een winter-tocht maak zoals in Lapland bij min 20 en kouder, heb ik daarom tegenwoordig extra bescherming voor hem mee in de vorm van een soort fleecepak (Ruffwear Climate Changer, gebruik ik) waarmee hij vrij is in bewegen maar extra isolatie heeft, hij krijgt dat aan bij koude nachten. Ik gooi bij extreme kou (-30) mijn donsjack ook wel eens over hem heen, maar dat betekent dat ik elke keer dat hij overeind komt om te verliggen (2-3x per nacht?) ook overeind moet om het weer goed over hem hene te trekken, anders gaat hij er namelijk een keurig nestje van maken en kruipt erbovenop…
      Nogmaals, buitenhonden hebben dat helemaal niet nodig, maar ja de meeste honden hier wonen bij hun baasje in huis…

      Beantwoorden

      • Mireille zegt:
        19 januari 2014 om 18:03 uur

        Onze 2 hussen slapen / sliepen vaak zelfs liever buiten de tent,, in heb voor de modder idd wel een matje bij me en in de kou in Noorwegen een jas van ManMat. Die laatste heb ik aangeschaft toen onze vorige husky oud werd en de andere het altijd presteerde om zijn wintervacht te ruien pal voor we op vakantie gingen. In mijn ervaring houden honden zich best lang goed warm maar dat vereist wel extra calorien. Zij kunnen goed “de kachel stoken” (hun metabolisme omhoog gooien) om zich warm te houden. Maar zoals gezegd, wel extra eten dan!

        Beantwoorden

  • Jos zegt:
    4 januari 2014 om 09:54 uur

    Ten eerste een gelukkig nieuwjaar!

    Ik wil jullie danken voor de leuke foto’s van de Herschel en ik kan me zo goed voorstellen om het ‘knalterreur’ te ontsnappen.

    Leuke nieuwe blog heb je.

    Fijn weekend!

    Beantwoorden

Laat een reactie achter

Velden met een * zijn verplicht